క్రికెట్ అనేది భారతదేశంలో కేవలం ఒక ఆట కాదు, అది ఒక మతం. ఆ మతానికి దేవుడు సచిన్ టెండూల్కర్ అయితే, ఆ దేవుడికి, కోట్లాది మంది భక్తులకు దశాబ్దాలుగా తీరని ఒకే ఒక్క కల… ‘వరల్డ్ కప్’. 1983లో కపిల్ దేవ్ నాయకత్వంలో ఆ కల ఒకసారి నెరవేరినా, ఆ తర్వాత మళ్ళీ ఆ విశ్వవిజేత కిరీటాన్ని ముద్దాడటానికి భారతీయులు ఏకంగా 28 ఏళ్లు ఎదురుచూడాల్సి వచ్చింది. ఎన్నో ఆశలు, మరెన్నో భయాలు.
అది ఏప్రిల్ 2, 2011. ముంబైలోని వాంఖడే స్టేడియం (Wankhede Stadium). క్రికెట్ చరిత్రలో సువర్ణాక్షరాలతో లిఖించబడిన రోజు. శ్రీలంకతో జరిగిన ఆ ఫైనల్ మ్యాచ్ కేవలం ఒక ఆట కాదు, అది 120 కోట్ల మంది భారతీయుల భావోద్వేగాల ప్రయాణం. ఆ రోజు డ్రెస్సింగ్ రూమ్లో ఏం జరిగింది? యువరాజ్ సింగ్ను కాదని ధోని ముందుగా ఎందుకు బ్యాటింగ్కు వచ్చాడు? అసలు ఆ రాత్రి వాంఖడేలో పడిన ప్రతి బంతి వెనుక ఉన్న డ్రామా ఏంటి? ఈ విషయాలన్నీ ఒక విశ్లేషకుడి కోణంలో, ఒక అభిమాని గుండెచప్పుడుతో మీ సొంత క్రిక్తెలుగు (CricTelugu) ప్రత్యేకంగా అందిస్తున్న ఈ ఆర్టికల్లో చదివి తెలుసుకుందాం.
సవాల్ విసిరిన శ్రీలంక.. మహేల జయవర్దనే మాస్టర్ క్లాస్
టాస్ గెలిచిన శ్రీలంక కెప్టెన్ కుమార సంగక్కర బ్యాటింగ్ ఎంచుకున్నాడు. ఫైనల్ లాంటి మెగా మ్యాచ్లో, అందులోనూ లక్ష్యాన్ని ఛేదించడం (Chasing) అనేది ఎంత ఒత్తిడితో కూడుకున్నదో అందరికీ తెలిసిందే. మొదట్లో మన జహీర్ ఖాన్ అద్భుతమైన బౌలింగ్ స్పెల్తో శ్రీలంక ఓపెనర్లను కట్టడి చేశాడు. ఉపుల్ తరంగ కేవలం 2 పరుగులకే ఔట్ అవ్వడంతో స్టేడియం హోరెత్తిపోయింది.
కానీ, మహేల జయవర్దనే క్రీజులోకి వచ్చిన తర్వాత కథ మారింది. అత్యంత ఒత్తిడి ఉన్న సమయంలో అతను ఆడిన ఆ ఇన్నింగ్స్ క్రికెట్ బుక్లో ఒక క్లాసిక్ అని చెప్పొచ్చు. ఎక్కడా తొందరపడకుండా, సరైన బంతుల కోసం ఎదురుచూస్తూ అద్భుతమైన సెంచరీ (103 నాటౌట్) సాధించాడు. చివర్లో తిసారా పెరీరా కేవలం 9 బంతుల్లో 22 పరుగులు చేసి ఇండియా ముందు 275 పరుగుల భారీ లక్ష్యాన్ని ఉంచాడు.
వరల్డ్ కప్ ఫైనల్స్ చరిత్రలో అంతకుముందు ఎన్నడూ ఏ జట్టూ 275 పరుగులు ఛేజ్ చేసి గెలవలేదు. ఇదే భయం ప్రతి భారతీయుడి గుండెల్లో మొదలైంది.
వాంఖడేలో పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్: గుండెలు పగిలిన క్షణం
లక్ష్య ఛేదనకు మన డాషింగ్ ఓపెనర్ వీరేంద్ర సెహ్వాగ్, క్రికెట్ దేవుడు సచిన్ టెండూల్కర్ మైదానంలోకి అడుగుపెట్టారు. సెహ్వాగ్ ఉంటే స్కోర్ బోర్డు పరుగులు పెడుతుందని అందరికీ తెలుసు. కానీ, ఇన్నింగ్స్ రెండో బంతికే లసిత్ మలింగ వేసిన ఒక ఇన్-స్వింగింగ్ యార్కర్కి సెహ్వాగ్ (0) ఎల్బీడబ్ల్యూ (LBW) గా వెనుదిరిగాడు. స్టేడియంలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం.
ఆ తర్వాత సచిన్ కొన్ని అద్భుతమైన బౌండరీలు కొట్టి ఆశలు రేపాడు. కానీ, 7వ ఓవర్లో మళ్లీ మలింగ బౌలింగ్లోనే సచిన్ (18) సంగక్కరకి క్యాచ్ ఇచ్చి ఔట్ అయ్యాడు. ఆ క్షణం వాంఖడే స్టేడియంలో ఒక స్మశాన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. టీవీల ముందు కూర్చున్న కోట్లాది మంది అభిమానుల కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. 2003 వరల్డ్ కప్ ఫైనల్ పీడకల మళ్లీ రిపీట్ అవుతోందా? మన దేశంలోనే జరుగుతున్న ఈ మ్యాచ్లో మనం కప్పు కోల్పోబోతున్నామా? అనే భయం అందరినీ ఆవహించింది. స్కోరు బోర్డు 31/2. ఓటమి అంచున భారత జట్టు.
గౌతమ్ గంభీర్ – అద్భుతమైన పోరాట యోధుడు (The Unsung Hero)
సరిగ్గా అప్పుడే క్రీజులోకి వచ్చాడు ఢిల్లీ కుర్రాడు విరాట్ కోహ్లీ. అప్పటికే క్రీజులో ఉన్న గౌతమ్ గంభీర్తో జతకలిశాడు. గంభీర్ గురించి ఇక్కడ కచ్చితంగా మాట్లాడుకోవాలి. ఆ రోజు గంభీర్ చూపించిన తెగింపు, ఏకాగ్రత బహుశా మరే ఆటగాడిలోనూ కనిపించలేదు. వికెట్లు పడుతున్నా ఎక్కడా సంయమనం కోల్పోలేదు. కోహ్లీతో కలిసి అద్భుతమైన 83 పరుగుల భాగస్వామ్యాన్ని నిర్మించాడు.
దేశమంతా ఆశలు వదులుకున్న సమయంలో “నేనున్నాను” అంటూ ఒంటరి పోరాటం చేశాడు గంభీర్. విరాట్ కోహ్లీ 35 పరుగుల వద్ద దిల్షాన్ బౌలింగ్లో ఔట్ అవ్వగానే, మ్యాచ్ మళ్లీ ఉత్కంఠభరితంగా మారింది. స్కోరు 114/3. ఇంకా కొట్టాల్సింది 161 పరుగులు. ఆ సమయంలో డ్రెస్సింగ్ రూమ్లో ఒక సంచలన నిర్ణయం జరిగింది.
ఆ మాస్టర్ స్ట్రోక్: యువరాజ్ను కాదని ధోని ఎందుకొచ్చాడు?
విరాట్ కోహ్లీ ఔట్ అవ్వగానే, మైదానంలోకి అడుగుపెట్టడానికి యువరాజ్ సింగ్ ప్యాడ్లు కట్టుకుని సిద్ధంగా ఉన్నాడు. ఆ టోర్నీ మొత్తం యువరాజ్ అద్భుతమైన ఫామ్లో ఉన్నాడు (ప్లేయర్ ఆఫ్ ది టోర్నమెంట్ కూడా అతనే). కానీ డ్రెస్సింగ్ రూమ్ తలుపులు తీసుకుని కెప్టెన్ కూల్ ఎంఎస్ ధోని (MS Dhoni) మైదానంలోకి రావడం అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది.
ఈ నిర్ణయం వెనుక ఉన్న ఆ ‘టాక్టికల్ మాస్టర్క్లాస్ (Tactical Masterclass)’ ఏంటో తెలుసా? శ్రీలంక బౌలింగ్ లైనప్లో అప్పట్లో ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమ ఆఫ్-స్పిన్నర్ అయిన ముత్తయ్య మురళీధరన్ (Muttiah Muralitharan) ఉన్నాడు. క్రీజులో ఇద్దరు ఎడమచేతి వాటం బ్యాట్స్మెన్లు (గంభీర్ మరియు యువరాజ్) ఉంటే, ఆఫ్ స్పిన్నర్కి బౌలింగ్ చేయడం చాలా సులభం అవుతుంది. బంతి వికెట్లలోకి దూసుకొస్తుంది కాబట్టి ఎల్బీడబ్ల్యూ (LBW) లేదా బౌల్డ్ అయ్యే ప్రమాదం ఎక్కువగా ఉంటుంది.
అందుకే లెఫ్ట్-రైట్ కాంబినేషన్ (Left-Right Combination) మెయింటైన్ చేయడం కోసం, హెడ్ కోచ్ గ్యారీ కిర్స్టెన్తో చర్చించి ధోని ఈ సాహసోపేతమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. మరో విషయం ఏంటంటే, ధోని మరియు మురళీధరన్ ఇద్దరూ ఐపీఎల్లో చెన్నై సూపర్ కింగ్స్ (CSK) తరఫున కలిసి ఆడుతున్నారు. మురళి బౌలింగ్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలో ధోనికి వెన్నతో పెట్టిన విద్య.
నిజానికి ఆ టోర్నీలో ఫైనల్కు ముందు వరకు ధోని ఫామ్లో లేడు. అలాంటి పరిస్థితుల్లో, వరల్డ్ కప్ ఫైనల్ లాంటి మ్యాచ్లో తనను తాను ప్రమోట్ చేసుకుని ముందుకు రావడం మామూలు విషయం కాదు. అది బెడిసికొడితే దేశం మొత్తం తనను విలన్గా చూస్తుందని తెలిసినా, రిస్క్ తీసుకున్నాడు మన కెప్టెన్ కూల్.
(ఈ ఆసక్తికరమైన సంఘటనను మీరు విజువల్గా ఫీల్ అవ్వడానికి, ఇక్కడ మన కస్టమ్ ఎంబెడెడ్ వీడియోను చూడండి. అందులో డ్రెస్సింగ్ రూమ్ టెన్షన్ ఎలా ఉందో వాయిస్ ఓవర్తో వివరించబడింది!)
రాత్రి సమయం, మంచు (Dew) మరియు భారత బ్యాటింగ్
ధోని మైదానంలోకి అడుగుపెట్టిన తర్వాత ఆట స్వరూపం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఒకవైపు గంభీర్ నిలకడగా ఆడుతుంటే, మరోవైపు ధోని నెమ్మదిగా ఇన్నింగ్స్ను నిర్మించడం మొదలుపెట్టాడు. రాత్రి అవుతున్న కొద్దీ మైదానంలో మంచు (Dew factor) పడటం మొదలైంది. దీంతో శ్రీలంక స్పిన్నర్లకు బంతిని గ్రిప్ చేయడం కష్టంగా మారింది. ధోని, గంభీర్ ఈ అవకాశాన్ని అద్భుతంగా వాడుకున్నారు.
సింగిల్స్, డబుల్స్ తీస్తూ శ్రీలంక ఫీల్డర్లపై విపరీతమైన ఒత్తిడి పెంచారు. క్రీజులో పాతుకుపోయిన ఈ ఇద్దరూ కలిసి 109 పరుగుల అద్భుతమైన భాగస్వామ్యాన్ని నెలకొల్పారు. గంభీర్ సెంచరీకి చేరువవుతున్న సమయంలో, పెరీరా బౌలింగ్లో అనవసరంగా ముందుకు వచ్చి బౌల్డ్ అయ్యాడు. 97 పరుగుల వద్ద గంభీర్ ఔట్ అవ్వడం నిజంగా బాధాకరం. అతనికి సెంచరీ దక్కకపోయినా, భారత్ కు వరల్డ్ కప్ అందించిన అసలైన హీరో అతనే.
ఆఖరి ఘట్టం: “Dhoni Finishes off in Style”
గంభీర్ ఔట్ అయిన తర్వాత యువరాజ్ సింగ్ క్రీజులోకి వచ్చాడు. ఇక భారత్ విజయానికి కావాల్సింది 27 బంతుల్లో 27 పరుగులు. అప్పటికే ధోని భీకరమైన ఫామ్లోకి వచ్చేశాడు. లసిత్ మలింగ వేసిన బంతులను సైతం చాలా సునాయాసంగా ఎదుర్కొన్నాడు.
ఇక మ్యాచ్ 49వ ఓవర్. నువాన్ కులశేఖర బౌలింగ్ వేస్తున్నాడు. భారత్ గెలుపుకు కేవలం 4 పరుగులు కావాలి. ధోని స్ట్రైకింగ్లో ఉన్నాడు. కులశేఖర వేసిన ఆ బంతిని ధోని ఒక అద్భుతమైన హెలికాప్టర్ షాట్ తరహాలో లాంగ్-ఆన్ మీదుగా గాల్లోకి లేపాడు. బంతి నేరుగా వెళ్లి ప్రేక్షకుల మధ్యలో పడింది… సిక్సర్!
కామెంటరీ బాక్స్లో ఉన్న రవిశాస్త్రి గొంతులో అద్భుతమైన ఉద్వేగం… “Dhoni finishes off in style. A magnificent strike into the crowd! India lift the World Cup after 28 years!”
ఆ క్షణం.. వాంఖడే స్టేడియంలో ఉన్న ప్రేక్షకులే కాదు, టీవీల ముందు ఉన్న ప్రతి భారతీయుడి కళ్ళలో ఆనందభాష్పాలు రాలాయి. యువరాజ్ సింగ్ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ధోనిని హత్తుకున్నాడు. అప్పటిదాకా టెన్షన్ పడుతున్న సచిన్ టెండూల్కర్ డ్రెస్సింగ్ రూమ్ నుంచి మైదానంలోకి పరుగెత్తుకొచ్చాడు. విరాట్ కోహ్లీ, సురేష్ రైనా సచిన్ని తమ భుజాలపై ఎక్కించుకుని మైదానం అంతా తిప్పారు. “ఆయన 21 ఏళ్ల పాటు దేశ భారాన్ని మోశాడు, ఇప్పుడు ఆయనను మా భుజాలపై మోయాల్సిన సమయం వచ్చింది” అని కోహ్లీ చెప్పిన మాటలు ఎప్పటికీ చరిత్రలో నిలిచిపోతాయి.
ముగింపు: ఎప్పటికీ చెరిగిపోని జ్ఞాపకం
2011 వరల్డ్ కప్ గెలుపు కేవలం క్రికెట్ చరిత్రలో ఒక పేజీ కాదు, అది ఒక తరం భావోద్వేగం. అద్భుతమైన వ్యూహాలు, ఆత్మవిశ్వాసం, టీమ్ వర్క్ అన్నీ కలిస్తే ఎలాంటి అద్భుతమైనా సృష్టించవచ్చు అనడానికి ఆ మ్యాచ్ ఒక నిదర్శనం. రికీ పాంటింగ్ లాంటి దిగ్గజాలు డామినేట్ చేసిన క్రికెట్ ప్రపంచంలో, ఎంఎస్ ధోని నాయకత్వంలోని టీమిండియా సృష్టించిన ఈ సునామీని క్రికెట్ ఫ్యాన్స్ ఎప్పటికీ మర్చిపోలేరు.
ఈ ఎమోషనల్ స్టోరీని మీరు ఎలా ఫీల్ అయ్యారు? 2011 వరల్డ్ కప్ ఫైనల్ రోజు రాత్రి మీరెక్కడున్నారు? ధోని ఆ సిక్సర్ కొట్టినప్పుడు మీ రియాక్షన్ ఏంటి? కింద కామెంట్స్ లో మాతో పంచుకోండి!
2011 World Cup Final భారత క్రికెట్ చరిత్రలో ఒక మర్చిపోలేని మ్యాచ్. ధోని కెప్టెన్సీ గురించి మరింత తెలుసుకోవాలంటే ICC Official Website చూడండి.
ఇంకా చదవండి:
Shubman Gill Test Future: అశ్విన్ సంచలన వ్యాఖ్యలు – WTCలో భారత్కు భారీ షాక్